نورهای مختلف را بشناسید

نگاهی به اطراف خود بندازید. اولین چیزی که می‌بینید انواع مختلف نور در محیط‌ اطراف است. شما می‌توانید میزان نور مورد نظر را برای تصاویر خود اندازه بگیرید. نور درخشان خورشید که از بالا بتابد، می‌تواند تصویر را خشن‌تر نشان دهد. نور مستقیمی که روی سوژه‌ها بتابد، می‌تواند سایه‌های زیادی بسازد. این نور می‌تواند برای وقت‌هایی که تضاد نوری بالا (کنتراست زیاد) می‌خواهیم، مثل عکس‌های معمارانه حتی مناسب هم باشد. نور ملایمی که از خورشید می‌تابد نرم‌تر است و تصاویر ملایم‌تری خلق می‌کند که نور گرم‌تری دارند و سایه‌های بلندتر.

در ساعات رمانتیک طلوع و غروب خورشید، مخصوصا در شفق بافت اجسام بیشتر به چشم می‌آیند (نکات ۲۶ و ۲۷ به این مورد پرداخته است).

هوای ابری و مه‌آلود، نوری یکنواخت و همراه با سایه دارد که باعث پراکنده شدن نور می‌شود و به سختی به چشم می‌آید. رطوبت بالا در هوا می‌تواند موجب شود سوژه‌ها در گرد و غبار به نظر بیایند و بخشی از تصویر، افکتی محو داشته باشند و تصویر را رویایی کند.

پرتوهای نوری که از مه غلیظ می‌گذرند افکت‌های تصویری زیادی خلق می‌کنند که شما می‌توانید در خلق عکس‌هایتان با آن‌ها بازی خوبی کنید. این افکت‌ها مخصوصا در زمانی که هوا گرگ و میش است، بسیار می‌تواند جالب توجه باشند. مه و هوایی که از ابر پوشانده شده است، برای مثال می‌توانند پدیده‌های تصویری جالبی را در نور خورشید جلوی چشم ما و دوربین‌مان قرار دهند و مواردی مثل رنگین‌کمان یا هاله‌های نوری از تابش‌های خورشید بسازند.

نور نرمی که از خورشید در بعدازظهر سایه می‌گستراند، بهترین شرایط را برای گرفتن عکس پرتره فراهم می‌سازند. این نور چین و چروک و لکه‌های صورت را کاهش داده و زمانی که با میدان کم از آن عکاسی شود (نکته ۶)، چهره افراد در بهترین حالت نوری قرار می‌گیرد.

به نور‌ها توجه کنید و انواع آن را برای بهترین عکس‌ها در ارتباط با سوژه خود به‌کار بگیرید.


چگونه بهترین اثر را از برف یا شن و ماسه خلق کنیم؟

برای پیشگیری از این‌که عکس‌هایی که در پیست اسکی یا ساحل می‌گیرید مملو از رنگ خاکستری باشد، باید بیخیال نورسنج دوربین خود شوید. آمیزش نور آفتاب با فضای سفیدِ برف، یا ماسه‌های درخشان ساحلی، باعث می‌شود که دوربین، عکس‌هایی با آندر اکسپوز تحویل شما دهد. چون در این صورت دوربین با نوری بیشتر از مورد نیاز و فضایی روشن‌تر از توان ممکن نورسنجش مواجه می‌شود. یکی از راه‌حل‌های آسان جلوگیری از چنین اتفاقی، استفاده از امکان تنظیم نورسنجی است که کوچک‌ترین و معمولی‌ترین دوربین‌های کامپکت هم از آن بهره برده‌اند. با استفاده از توان چشم غیرمسلح خود، عددی بین +۱ تا +۲ را انتخاب کنید که تصویر بهتری به شما می‌دهد. در این حالت باید برف‌ها به رنگ درست سفید دیده شوند و نه خاکستری. چون حالا دیگر نور درست به دوربین می‌رسد.

یک ترفند دیگر در چنین موقعیت‌هایی، مثل اتفاقی که در عکس صفحه ۷ افتاده است، مربوط به زمانی می‌شود که شما از پشت یک پنجره از منظره‌ای عکاسی می‌کنید که برفی بارانی است. نور بیرون از پنجره، روشن‌تر و تابان‌تر از داخل است و دوربین به سختی می‌تواند این تفاوت را تجزیه و تحلیل کند. در این حالت به دوربین دقیق‌تر نگاه بیندازید تا اگر نور بیرون تابان‌تر به نظر می‌آید به آن توجه بیشتری کنید. اگر این طور بود نورسنجی را بین عدد -۱ و -۲ اصلاح کنید تا تصویر به طور کلی تاریک‌تر شود. قاب پنجره در این حالت تاریک‌تر می‌شود اما شما با این کار جزئیات تصویری بیشتری را از سوژه‌ای که در بیرون قرار دارد ثبت می‌کنید. اما اگر هدفتان در عکاسی از این منظره، ثبت اطلاعات تصویری خود تاقچه است، باید این عمل را به صورت برعکس انجام داده و عدد اصلاح نورسنجی را میان +۱ و +۲ انتخاب کنید.

نور رویایی طلوع در هنگام عکاسی

تنها راه ممکن برای آن‌که از تصویر غنی و رویایی طلوع عکاسی کنید، راهی است که عکاسان نشنال جئوگرافیک می‌روند: کوک کردن ساعت برای برخاستن در صبح خیلی زود. عکاسی در اولین ساعات بامدادی، بسیار جالب است. چرا که نور خورشید در این ساعات هنوز ضعیف است و در این ساعت‌ها سایه‌ها درازترند و وضوح بالاتری دارند. در این زمان است که نور روی برگ‌ها که می‌تابد، روشنایی جالبی به آن‌ها می‌دهد. نور در این صحنه‌ها جلوه بیشتری دارد و آسمان آبی عمیق‌تر به نظر می‌رسد.

مزیت دیگر صبح زود بیدار شدن برای عکاسی این است که سوژه‌هایی که در معرض عکاسی‌اند به حدی قابل دسترس هستند که فکرش را نمی‌کرده‌اید. مثلا خیابان‌ها به طرزی عجیب خالی از مردم‌اند و تصاویری ناب در اختیارتان می‌گذارند. دریاچه‌ها حالت آینه‌ای پیدا می‌کنند و یا در هوای ابری دارای پوشش و لفافه به نظر می‌رسند. طیف نور بسیار گسترده‌تر و متفاوت‌تر از ساعات دیگر شبانه‌روز است. جدای همه این‌ها، هوا معمولا تمیزتر است و دوربین تصاویر شارپ‌تری را ثبت می‌کند.

 

کیفیت ویژه نور در گرگ و میش

عکس‌هایی که در شب از خط افق گرفته می‌شود، خیره‌کننده هستند. اما گرفتن این عکس‌ها کار سختی نیست. نکته اصلی در این است که توجه کنیم بیشتر عکس‌هایی که شب را نمایش می‌دهد، حقیقتا در شب گرفته نشده‌اند، بلکه در گرگ و میش ثبت می‌شوند. اگر آن‌ها را در شب گرفته بودند، باید تاریک‌تر یا روشن‌تر از چیزی که می‌بینید می‌بودند یا لکه‌های نور در آسمان وجود می‌داشت یا آنکه فقدان نور در عکس حضور خود را به رخ می‌کشید. چون دوربین‌ها کمتر از چشم انسان به نور حساس‌اند، به نور بیشتری نیاز دارند تا به صورت دقیق بتوانند نور را درک کنند. به همین خاطر است که عکس‌های خوب شبانه باید پیش از آن، در غروب گرفته شوند، چون نور آسمان در شب، به سرعت شاتر فوق‌العاده کمتری نیاز دارد. اگر می‌خواهید قدم مطمئن‌تری در ثبت عکس مناسب بردارید، به اخبار هواشناسی گوش دهید و شبی را انتخاب کنید که هوا دارای پایداری بیشتری باشد. این کار باعث می‌شود که بتوانید قبل از سررسیدن شب موعود، هوا را در شب‌های قبلی بسنجید، تنظیمات دوربین را انجام دهید و آن‌ها را در زمانی که شکوه و جلال شب سر می‌رسد ثبت کنید.

روزهای بعد می‌توانید زمانی که وقتش رسید، دوربین را روی سه‌پایه گذاشته و مجموعه‌ای از عکس‌ها را با سرعت‌های مختلف شاتر بگیرید: یکی با تنظیمات طبیعی دوربین، یکی با افزایش تنظیمات نور. در این وضعیت، چندین عکس در فواصل زمانی مختلف بر اساس ثانیه یا دقیقه بگیرید و آن‌ها را با هم مقایسه کنید.


کار کردن با نور پس‌زمینه

نگرش رایج می‌گوید که بهترین عکس‌ها زمانی گرفته می‌شوند که آفتاب در پشت سر باشد. نتیجه چنین نگرشی اما افرادی است که کنار هم به دوربین چشم دوخته‌اند و چشمانشان چپ شده. به نظر ما این‌ها عکس‌های جالبی نیستند. هدف ما این است که به شما بگوییم چه کنید تا افراد دارای صورت‌هایی آرام‌تر و طبیعی‌تر باشند.

دوربین را طوری بکارید که نور خورشید پشت سر سوژه باشد. در این وضعیت حتما از کلاهک لنز (هود) استفاده کنید. شما همین طور می‌توانید از دست‌هایتان برای ساختن یک هود انسانی استفاده کنید تا بر روی لنز سایه بیفتد. در این حالت اگر سایه بر روی لنز افتاده است، کار خود را درست انجام داده‌اید و علیرغم وجود نور در پس‌زمینه تصویر، عکس شما خوب از کار در می‌آید.

سه‌پایه‌ انسانی در عکاسی

حتی زمانی که ممکن است به ذهنتان برسد که عکاسی در آن موقعیت بدون استفاده از سه‌پایه ممکن نیست، شاید ارزشش را داشته باشد که آن را امتحان کنید. شاید موضوع عکس به امتحان کردنش بیارزد. لنز را در گشادترین حالت ممکن قرار دهید و سریع‌ترین سرعت شاتر را که می‌توانید تنظیم کنید تا نور کافی به دوربین بتابد. دوربین را به موضعی محکم تکیه داده و آن را محکم در دستان خود بگیرید آرنج خود را مقابل بدنتان قرار داده و به آرامی نفس بکشید. اگر تیر چراغ برق یا دیواری در آن اطراف است، می‌توانید از آن برای تکیه دادن استفاده کنید. در چنین وضعیتی، به نظر می‌رسد شاید بهتر باشد چندین و چند بار عکاسی کنید تا یک بار هم شده عکستان آن چیزی از آب در بیاید که انتظارش را دارید. گاهی عکاسی با لوازم ناکافی، خلاقانه‌ترین راه‌ها را می‌طلبند.
اجتناب از کنتراست آسیب دیده

در روزهای آفتابی، درست درآوردن رنگ‌ها در عکس دشوار می‌شود. به ندرت شاید رنگ تی‌شرت سفید یا شلوار سیاهتان همانی باشد که می‌خواسته‌اید. از زمانی که تکنولوژی دیجیتال جای خود را به آنالوگ داد، طیف‌های باریک‌تر نور را کمتر درست و دقیق تشخیص می‌دهد و قابل تفکیک نیستند. این واقعا یکی از مشکلات اساسی در عکاسی از سوژه‌ها – چه تاریک و چه روشن – است.

زمانی که با دوربین دیجیتال عکاسی می‌کنید،  بخشی از کنتراست رنگی از بین می‌رود، و حتی پردازش بعدی عکس که توسط نرم‌افزار انجام می‌شود کاری برای مشخص کردن دکمه‌های ناپیدای پیرهن سفید شما نمی‌تواند انجام دهد.

با تماشا کردن تصویر در نمایشگر دوربین، تا حدی می‌توان این مشکل را از قبل تشخیص داد. سیستم بسیاری از دوربین‌های دیجیتال می‌تواند این مسئله را تشخیص داده و اخطار دهد. به نقاط کاملا سفید شده «اور اکسپوز» می‌گویند و به نقاط سیاه «آندر اکسپوز». شما می‌توانید طریقه فعال کردن این ویژگی را از دفترچه راهنمای دوربین خود به راحتی پیدا کنید.

 

اما برای حل این مشکل چه باید کرد؟

بیخیالش شوید. گاهی اوقات این نقاط سفید در عکس شما اهمیت چندانی ندارند. گاهی اوقات عکاسان بین‌المللی هم نیاز به بخشی سفید در عکس دارند تا تمرکز مخاطب را به سوی جزئیات بخش دیگر و خاصی از عکس  جلب کنند.

کمی عکس را آندراکسپوز کنید تا جزئیات تصویری بیشتری از آن نقاط سفید در دسترس قرار گیرد (اغلب در اوقاتی که آفتاب منبع نور است کاربرد دارد).

در این‌جا می‌توان به اصلاح نورسنجی (نکته ۲۵) روی آورد. ابتدا از -۱ شروع کنید و به میزان مورد نظر برسید. (اگر کافی نبود به منفی یک و یک سوم و اگر باز هم کافی نبود به سراغ منفی دو سوم بروید). این کار بخشی از فضای تاریک روی عکس را برایتان قابل تفکیک‌تر می‌کند  تا مهم‌ترین بخش عکس را مشخص‌تر کنید. اما همچنان انتخاب با خود شماست: در عکس به دنبال کنتراست قوی‌تری در نقاط تاریک‌تر باشید یا نقاط روشن‌تر با بپسندید.

 

استفاده از کارت‌های خاکستری

در حین عکاسی شما می‌توانید برای تنظیم میزان نور از کارت‌های خاکستری به جای نکته شماره ۲۵ استفاده کنید.

کارت‌های خاکستری، مطابق حد میانه طیف رنگ خاکستری است که شما را در پیدا کردن حد میانه عکس‌هایتان – در عکس‌های رنگی یا سیاه و سفید – یاری خواهند کرد.

برای مثال وقتی از سفیدی برف یا نور آفتاب عکاسی می‌کنید، برف می‌تواند موجب ثبت عکسی شود که از واقعیت سفید‌تر و روشن‌تر است. اگر در این وضعیت از کارت‌های خاکستری استفاده کنید که حد و اندازه سفیدی را قبل از عکس گرفتن مدیریت کند، آن وقت می‌توانید تصاویری درست‌تر از برف بگیرید که در آن رنگ و نور طبیعی‌تری داشته باشد.

کارت‌های خاکستری را در فاصله‌ای کوتاه در مقابل دوربین قرار دهید. نور روشنی که روی آن تابیده همان نوری است که روی سوژه شما خواهد تابید.

با گذاشتن و برداشتن عکس خود در حالت اتوماتیک، سرعت شاتر را بررسی کرده و سپس در حالت غیراتوماتیک و دستی، سرعت شاتری را که با استفاده از کارت‌های خاکستری پیدا کرده‌اید، برای سوژه تنظیم کرده و عکس خود را بگیرید.
عکاسی با نور بالا

عکس‌هایی که در نور زیاد و روشن گرفته می‌شوند و تصویر دارای نقطه تاریک چندانی نیست عکس‌‌هایی هستند که میانگین نوری آن کمتر از خاکستری باشد. وقتی عکس روشن می‌گیرید، مطمين باشید که سوژه شما لباسی روشن پوشیده و در پس‌زمینه خبری از جزئیات منحرف‌کننده وجود ندارد.

سوژه خود را با فلاش یا نور آفتاب روشن کنید تا افکت اوراکسپوژر اندکی به عکس بدهد. همچنین از امکان اصلاح نورسنجی (نکته ۲۵) استفاده کنید یا به استفاده از کارت‌های خاکستری (نکته ۳۱) روی بیاورید  تا به میزان نور مناسب دست پیدا کنید.


عکاسی با نور کم، راهی برای داشتن عکس‌هایی اغواکننده

عکاسی در نور کم توسط رنگ‌های تیره و سیاهی احاطه می‌شود. برای این نوع از عکاسی، سوژه باید لباسی تیره پوشیده باشد و هیچ عنصر اضافی روی آن نباشد. از نور دهی برای روشن کردن قسمت‌هایی از سوژه‌ای که می خواهید تاکید بر آن باشد استفاده کنید. برای پرتره‌ها، صد البته، صورت مهم‌ترین اندام به شمار می‌رود.

بسیاری از عکس‌های اغواکننده، چنین عکس‌هایی هستند.

برای نوردهی تیره، دوربین‌تان را روی تنظیمات خاکستری بگذارید (به نکته ۳۱ مراجعه کنید) در نوردهی تیره، حسگرهای دوربین به راحتی فریب می‌خورند، به خاطر همین ممکن است لازم باشد روشنایی را کمی افزایش دهید تا این مشکل رخ ندهد. (رجوع شود به نکته ۲۵، تصحیح روشنایی در شرایط نوری تاریک).

باید دوباره با تنوع نوردهی، عکس‌ها را محک بزنید و با تماشای آن‌ها روی صفحه نمایش دوربین، مطمئن شوید. شما می‌توانید تصاویر با نور کم بگیرید، اما ریسکی وجود دارد که تصویر ناشفاف به نظر برسد، پس برای اطمینان حاصل کردن از اینکه رنگ‌هایی صحیح بر روی پوست را به دست خواهید آورد، تنظیمات دوربین را به دقت انتخاب کنید.