تجهیزات «مناسب» عکاسی چیست؟

دلایل زیادی وجود دارد که چرا در لحظه‌ی شکار لحظه، دوربین‌تان آماده نیست. یکی از دلایل می‌تواند این باشد که تجهیزات عکاسی شما با نیازهایتان متناسب نیست. برای اطمینان از این که تجهیزات درستی دارید یا خیر از خود بپرسید «چه عکس‌هایی دوست دارم بگیرم؟» «آیا من به لنز تِله سنگین و سه‌پایه نیاز دارم یا یک دوربین در دسترس و کوچک کار من را راه می‌اندازد؟» اگرچه می‌توانید با استفاده از اینترنت یا در فروشگاه تجهیزات عکاسی، درباره آخرین تجهیزات عکاسی و تکنولوژی‌ها اطلاعات کسب کنید، چیزی که از شما عکاس موفق می‌سازد این است که از دوربین خود چه می‌خواهید. بیشترین شمار پیکسل‌ها یا آخرین تکنولوژی نمی‌تواند از عکس‌های بد، عکس خوب بسازد.

محافظت ساده از دوربین

لنزهای کیفیت‌بالای دارای دیافگرام بزرگ قیمت بالایی دارند و درست به همین خاطر است که باید مراقب بود تا در گذر زمان استهلاک زیادی نداشته باشند. فیلتر یو‌ وی (ماوراء بنفش) و یا اسکای‌لایت به سادگی روی لنز پیچ می‌شوند و آن را از معرض خس و خاشاک و ضربه حفظ می‌کنند. فیلترها به مراتب از لنز جدید ارزان‌تر هستند و به همین دلیل استفاده از آن‌ها مقرون به صرفه است و در دراز مدت سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود.

دیر یا زود هر کدام از تجهیزات عکاسی نیاز به نظافت خواهند داشت. نیاز خواهید داشت بدنه دوربین را به کارخانه بفرستید تا حسگر آن را تمیز کنند. تمیزکردن لنز، کمی سخت است و به همین خاطر انواع زیادی از تمیزکننده‌ها در بازار موجود است.

یکی از موقعیت‌های جالب توجه از نظر نور، زمانی است که در آب و هوای طوفانی هستیم. به جای آن‌که دوربین را در خانه بگذارید، در این حالت از یک محافظ باران استفاده کنید که در مقابل نم از دوربین محافظت می‌کند. برای داشتن خیال آسوده‌تر، بیمه‌های تکمیلی هم ایده خوبی است.

* در این مبحث هرجا از دوربین‌های دیجیتال صحبت می‌کنیم، درباره دوربین‌هایی با مفهوم مدولار سخن می‌گوییم. برای نمونه دوربین‌هایی با لنزهای قابل تعویض، دوربین‌های EVIL یا DSLR

باتری و کارت‌های حافظه: خانه را بدون این‌ها ترک نکنید!

دوربین‌های دیجیتال گرازهایی الکترونیکی هستد که انرژی را می‌بلعند. همیشه باید باتری‌های اضافی با خودتان حمل کنید. باتری‌های قابل شارژ گران‌ترند اما در درازمدت به صرفه‌تر هستند. به همین خاطر اگر هنوز روی آن سرمایه‌گذاری نکرده‌اید، آن را بخرید. نکته دیگر این که هوای سرد از عمر و کارکرد باتری کم می‌کند. به همین دلیل توصیه می‌شود آن‌ها را در نزدیکی بدن خود نگه دارید تا گرم بمانند.

هیچ چیز بدتر از این نیست که کارت حافظه دوربین شما درست زمانی که می‌خواهید لحظه‌ای را به سرعت ثبت کنید، پر باشد. وقتی یک کودک تصمیم می‌گیرد برای نخستین بار روی پایش بایستد، زمانی برای پاک کردن عکس‌های قدیمی و جا باز کردن برای عکس جدید ندارید. مردم معمولا می‌گویند «فیلم ارزان و وقت طلاست» و این بیشتر از همیشه امروز مصداق پیدا کرده است که دوربین‌های دیجیتال عکاسی را ارزان‌تر کرده‌اند. پس در زمینه حافظه‌ی دوربین خست به خرج ندهید! عکس‌های بد باید به سرعت پاک شوند تا جای خود و فضای حافظه ذخیره شده را به عکس‌های بعدی بدهند و روند ذخیره‌سازی عکس‌ها را برای آینده سریع‌تر کنند.

فرمت‌های جایگزین اطلاعات

عکس‌های دیجیتال می‌توانند در فرمت‌های مختلفی ذخیره شوند. دوربین‌های دیجیتال معمولا به صورت خودکار نسخه‌ای از عکس را در فرمت JPEG نگاه می‌دارند. بسیاری از دوربین‌ها تنها قابلیت ذخیره‌سازی به همین فرمت را دارند. JPEG دارای مزیت فشرده‌سازی است که باعث می‌شود تعداد بیشتری از عکس‌ها روی کارت حافظه ذخیره شوند اما بخشی از اطلاعات تصویر حین این فشرده‌سازی از بین می‌رود و از آن عکس تصویری نمایش می‌دهد که به نظر کیفیت پایین‌تری دارد. از بین رفتن اطلاعات آن قدر مختصر است که به زحمت می‌توان آن را قابل ملاحظه دانست.

در روند ذخیره‌سازی یک تصویر در کارت حافظه، دوربین‌های دیجیتال به سرعت عکس را اصلاح می‌کنند: نور و شارپ بودن و exposure آن اصلاح می‌شود.

اگر کیفیت عکس را به صورت دستی تنظیم کرده باشید، نیاز خواهید داشت تا فایل را در فرمت‌های TIFF یا RAW بسته به آن‌که دوربین آن را پشتیبانی کند یا خیر، ذخیره کنید. این فرمت‌ها اطلاعات بیشتری از فایل را که شامل اطلاعات اصلی کامل آن است، ذخیره می‌کنند. RAW برای فایل‌های MAT که شامل درجه‌بندی‌های از روشنی میان روشن‌ترین و تاریک‌ترین نقاط عکس است که به شفافیت رسیده‌اند یا حتی به رنگی مد روز درآمده‌اند.

اما با زیاد شدن اطلاعات عکس باز هم کار تنظیمات دستی تصویر بر روی کامپیوتر نسبت به زمانی که به صورت خودکار، اصلاحات بر روی JPEG توسط دوربین انجام می‌شود، سخت خواهد بود.

لنزی برای استفاده روزانه

برای عکس‌های خانوادگی یا تعطیلات، برای مثلا عکس‌هایی که خود دوربین می‌گیرد، یک لنز نرمال انتخاب خوبی است. بهترین کار این است که بگذارید لنز زمان‌هایی که برنامه‌ای برای استفاده از لنزهای دیگر ندارید، روی دوربین باقی بماند. لنز نرمال دارای مشخصه‌ای است که آن را برای هر نوعی از عکاسی مناسب می‌کند. کمترین اعوجاج را دارد و دارای فاصله کانونی ثابت ۵۰ میلی‌متر در حالت فول فرمت است، اگرچه لنزهای زوم با فاصله کانونی ۲۸ میلی‌متر تا ۸۵ میلی‌متر هم حالت نرمال را در خود دارند (نکات ۶ و ۷ را درباره لنزهای تله‌فوتو و واید ببینید). علاوه بر آن، این لنزها عموما دارای کیفیت بالایی هستند، دوام بیشتری دارند، جمع و جور هستند و در دسترس که همین‌ها به خودی خود، از آن لنزی بدون مشکلات بالقوه لنزهای دیگر می‌سازد.

جزئیات برجسته را چطور از طریق تجهیزات عکاسی مورد توجه قرار دهیم؟

یک لنز تله‌فوتو این توانایی را به شما می‌دهد تا جزئیات را، حتی وقتی فاصله بین سوژه و دوربین زیاد باشد، ثبت و ضبط کنید. با استفاده از این لنزها، عمق میدان کاهش می‌یابد که با آن می‌توان کاری کرد که سوژه مورد نظر از پس‌زمینه شلوغ کنده شود.

وقتی دکور در مقابل پس‌زمینه غیر فوکوس است، سوژه از کل عکس جدا شده و توجه مخاطب را به چیزی هدایت می‌کند که برای شما اهمیت دارد.

برای عکس‌های پرتره (چهره)، داشتن یک لنز تله‌فوتوی کوتاه با فاصله کانونی ۸۵ میلی‌متر تا ۱۰۵ میلی‌متر (در صورتی که سنسور فول فریم باشد) به صرفه به نظر می‌آید. (نکته ۲۲ را ببینید). استفاده از لنز تله‌فوتو تاثیری روی عکس می‌گذارد که تصویر سوژه را باب میل شما می‌کند.

اگر تا به حال از لنز تله‌فوتوی ۲۰۰ میلی‌متری استفاده کرده باشید، برای مثال چهره سوژه شما را وایدتر و نزدیک‌تر از حالت واقعی نمایش می‌دهد. به همین خاطر، استفاده از لنزهای تله‌فوتوی کوتاه‌تر راهی است که باید در پیش گرفت، آن‌ها هنوز آن قدر قوی هستند که پس زمینه عکس را به قدر کافی غیرفوکوس نمایند.

نمایش فضاهای وسیع

برای آن‌که اتاق وسیع‌تر به نظر بیاید یا وسعت منظره‌ای را بهتر به تصویر بکشید، به فکر بستن لنز واید روی دوربین باشید. همه‌ی لنزهایی که با فاصله کانونی کمتر از ۵۰ میلی‌متر هستند را به عنوان واید می‌شناسیم. اما می‌توانید با به کار بردن لنز ۲۴ میلی‌متر یا کوتاه‌تر(برای حسگرهای فول‌فریم، نکته ۲۲ را ببینید) آن را به وضوح ببینید.

لنزهایی که خیلی واید باشند، مقداری اعوجاج در تصویر ایجاد می‌کنند که می‌تواند مشکل‌ساز شود. مثلا ساختمان بلندی را کمی کج یا صورت افراد را کمی غیرعادی نشان دهد.

فرض کنید برای مثال از مردم با لنز واید عکاسی کرده‌اید: باید ریسک غیرطبیعی شدن چهره افراد را به جان بخرید. اگر دوربین را به اندازه کافی به سوژه نزدیک نکرده باشید، دماغ‌ سوژه‌های شما ممکن است درازتر به نظر بیاید.

در فاصله کم، اعوجاج در جلوی تصویر کمتر رخ می‌دهد و شما می‌توانید چیدمان بیشتری را در یک تصویر نمایش دهید. این می‌تواند یک چشم‌انداز مناسب و مطلوب باشد، چون فضای بازتر اطلاعات بیشتری درباره آدم‌ها در اختیار ما می‌گذارد.

دوری از عکس‌های تار

چند ترفند برای اجتناب از گرفتن عکس‌های تار:

از سرعت شاترِ درست استفاده کنید: یک قانون سرانگشتی پیشنهاد می‌کند که عدد سرعت شاتر را روی بیشترین حدی که می‌توانید بگذارید و بسته به فاصله کانونی لنز دوربین‌تان، همچنین در گرفتن عکس‌های فری‌هند هم از هرگونه تارشدن در امان باشید. اگر از لنز ۵۰ میلی‌متر استفاده می‌کنید، حداکثر سرعت شاتر می‌تواند حدود ۱/۵۰ باشد. اما اگر از لنز ۱۰۰ میلی‌متر استفاده کنید، باید سرعت شاتر را حداکثر روی ۱/۱۰۰ تنظیم کنید و کار را به پیش ببرید. (این قانون سرانگشتی برای فاصله‌های کانونی‌ای عمل می‌کند که تبدیل به فیلم‌های فرمت ۳۵ میلی‌متری شود.)

سه‌پایه را همراه بیاورید: به نظر منطقی می‌رسد اما خیلی از مردم سه‌پایه‌های دوربینشان را در خانه می‌گذارند. این درست که آن‌ها سنگین و مایه‌‌ی زحمت هستند، اما بعضی اوقات همین سنگینی آن‌ها چیزی است که ما دقیقا به آن نیاز داریم. هیچ چیزی مثل یک سه‌پایه سنگین و محکم نمی‌تواند به ما تضمین بدهد عکسی که می‌گیریم همچون آینه صاف و واضح باشد.

از کنترل از راه دور شاتر یا تایمر استفاده کنید و همزمان از سه‌پایه هم استفاده کنید. این تمهیدات به شما اطمینان می‌دهد که دوربین در حین عکس‌برداری تکان نخواهد خورد.

 

برای همکاری با پندار، در زمینه تجهیزات عکاسی، دوربین، فروش آنلاین و خدمات عکاسی با tehran@pendar.media مکاتبه کنید.